Zmniejszony transport glutaminianu przez mózg i rdzeń kręgowy w stwardnieniu zanikowym bocznym ad 5

W parach porównań różnych regionów ośrodkowego układu nerwowego u pacjentów z ALS transport o wysokim powinowactwie w korze ruchowej był nieproporcjonalnie niższy niż w korze somatosensorycznej (P <0,05). Transport glutaminianu nie zmniejszył się w próbkach prążkowia i hipokampa od pacjentów z ALS. W żadnym z badanych regionów nie odnotowano żadnych zmian. Nie było również związku między nieprawidłowościami w transporcie i odstępem między śmiercią a autopsją, czasem przechowywania próbek, wiekiem po śmierci lub czasem trwania choroby. Transport glutaminianu o niskim powinowactwie był podobny w korze ruchowej zarówno u pacjentów z ALS, jak iu pacjentów bez choroby neurologicznej: u pięciu pacjentów z ALS średnia (. SE) Kt wynosiła 100 . 28 .mol na litr, a średnia (. SE ) Vmax wynosił 2,0 . 0,2 nmola na minutę na miligram białka, a u pięciu pacjentów bez choroby neurologicznej wartość Kt wynosiła 80 . 16 .mol na litr, a Vmax wynosił 2,3 . 0,4 nmola na minutę na miligram białka. Aby ocenić swoistość nieprawidłowego transportu glutaminianu w ALS, zbadaliśmy transport o wysokim powinowactwie w próbkach kory ruchowej i dodatkowych obszarach ośrodkowego układu nerwowego od pacjentów z dwoma innymi przewlekłymi zwyrodnieniowymi zaburzeniami neurologicznymi – chorobą Alzheimera i chorobą Huntingtona. Jak pokazano na rycinie 3, wyniki w tkance rdzenia kręgowego, korowej, prążkowia i hipokampie od pacjentów były podobne do wyników u pacjentów bez choroby neurologicznej.
Figura 4. Figura 4. Średnia (. SE) Prędkość zależnego od sodu transportu kwasu .-aminomasłowego i fenyloalaniny w kory ruchowej od pacjentów bez choroby neurologicznej (pręty otwarte) i pacjentów z ALS (pręty stałe). Wartości w nawiasach to liczba badanych pacjentów. Żadna z różnic nie była statystycznie istotna.
Aby ocenić, czy defekt transportowy w ALS był selektywny dla glutaminianu, zbadaliśmy dwa inne zależne od sodu systemy transportu: fenyloalaninę i kwas .-aminomasłowy. Transport kwasu .-aminomasłowego i fenyloalaniny w korze ruchowej był podobny w tkankach pacjentów z ALS i pacjentów bez choroby neurologicznej (ryc. 4).
Badania na zwierzętach sugerują, że istnieją co najmniej dwa farmakologicznie różne, zależne od sodu, silne zależne od sodu transportery glutaminianu, jak sugerują różne efekty dihydrokainianu, konkurencyjnego inhibitora transportu glutaminianu, 29 w różnych rejonach mózgu. Aby ocenić farmakologicznie naturę nośnika glutaminianu o wysokim powinowactwie, zbadaliśmy hamujące działanie zarówno dihydrokainianu, jak i DL-treo-3-hydroksyaspartanu (innego konkurencyjnego inhibitora) 30 w korze ruchowej. Stwierdziliśmy, że DL-treo-3-hydroksyaspartan hamował transport glutaminianu o wysokim powinowactwie w tym samym stopniu w korze ruchowej zarówno u pacjentów bez choroby neurologicznej (stała inhibitora, 30 .mol na litr), jak i u pacjentów z ALS (stała inhibitora, 50 .mol na litr). Podobne wyniki uzyskano dla dihydrokainianu.
Dyskusja
Zmniejszony transport glutaminianu w rdzeniu kręgowym i tkance mózgowej od pacjentów z ALS jest nieprawidłowością neurofizjologiczną, która ma ważne patofizjologiczne implikacje
[więcej w: sarkopenia, rajeckie teplice baseny, endometrioza a ciąża ]